W swoim pierwszym sezonie startów stajnia Red Bull Racing używała odziedziczonych od Forda (w którego rękach znajdował się Jaguar) silników Coswortha, by w następnym sezonie zastosować motor Ferrari. W obecnym cyklu Grand Prix zespół używa jednostki napędowej Renault. Z uwagi na gigantyczną moc silników i zastosowanie w nadwoziu futurystycznych, kompozytowych spojlerów i deflektorów, współczesnym bolidom Formuły 1 bliżej jest do wojskowych odrzutowców, niż do tradycyjnych samochodów. Pomimo ustanowionych przez FIA ograniczeń, które dotyczą prac rozwojowych nad jednostkami napędowymi i ograniczeniu ich mocy ze względu na m.in. bezpieczeństwo, wciąż imponują osiągami. Silnik, jaki posiada zespół Red Bull Racing może wykręcić około 19000 obrotów na minutę.

Podwozie bolidu zbudowane jest z kompozytów. Główną częścią skorupowej konstrukcji nośnej jest zamontowany z tyłu widlasty silnik. Kokpit kierowcy wykonano z wytrzymałych włókien węglowych tworząc tzw. monocoq (nazywany również komorą bezpieczeństwa lub komorą przetrwania), chroniący kierowcę przed skutkami wypadków. Dodatkowo w ostatnich latach burty kokpitu wzmocniono i podniesiono w celu lepszego zabezpieczenia główny pilota przed ewentualnymi odłamkami z rozbitego samochodu.

Osiągi:
Przyśpieszenie
- 0-96 km/h (0-60 mph) w 2.3 sekundy
- 0-160 km/h (0-100 mph) w 3.6 sekundy
- o-160-0 km/h w 6.6 sekundy

Maksymalna prędkość: w zależności od toru 300-360 km/h