Podczas Red Bull 3D Race pilot samolotu przeleci pomiędzy dwoma ustawionymi na moście wysokimi pylonami. Będą to dokładnie te same pylony, które wykorzystuje się podczas światowej serii zawodów Red Bull Air Race.

Każdy z pylonów mierzy około 20 m wysokości i jest w kształcie stożka (pierwsze wersje pylonów miały cylindryczny kształt, ale pod wpływem silnego wiatru odchylały się od pionu). Każdy z nich u podstawy ma aż 5 m średnicy, natomiast ich wierzchołek ma zaledwie 75 cm. Ze względów bezpieczeństwa wykonane są z bardzo lekkiego materiału, wykorzystywanego w żeglarstwie do produkcji delikatnych żagli (spinakerów). Podczas zawodów pylony wypełnione są sprężonym powietrzem nadającym im stateczność. W razie kolizji samolotu z pylonem słychać spory huk z uwagi na obecność wewnątrz sprężonego gazu i materiał natychmiast pęka niczym balon, nie wyrządzając przy tym żadnych szkód pilotowi i jego maszynie.

W razie rozerwania pylonu obsługa techniczna jest w stanie wznieść zapasowy w czasie krótszym niż 3 minuty. Podczas przelotu z prędkością ponad 400 km/h i wykonywaniu skomplikowanych, ciasnych manewrów, piloci mają bardzo zawężony obraz widzenia porównywalny do jazdy samochodem z dużą prędkością w tunelu (tzw. tunnel vision).

Piloci samolotów sportowych, biorących udział w Red Bull Air Race (dokładnie taka sama maszyna weźmie udział w Red Bull 3D Race), wyposażeni są w spadochrony i podobnie jak w samochodach rajdowych, przypięci są pięciopunktowymi pasami bezpieczeństwa. Maszyny, z uwagi na bardzo niskie przeloty oraz dużą wagę samego urządzenia, nie mają katapult. Podczas zawodów Red Bull Air Race piloci samolotów tankują zaledwie 8 litrów wysokooktanowego paliwa lotniczego. Jest to ilość, która wystarczy na jeden wyścig. Maksymalne obroty śmigła to 2 700 obrotów na minutę.

Istnieją dwa rodzaje przeciążeń. Przeciążenie ujemne, gdy np. podczas jazdy samochodem lub zabawy na roller-coasterze nasze ciało jest wypychane na zewnątrz oraz

przeciążenie dodatnie, gdy nasze ciało jest dociskane do fotela. Wartość 1 G odpowiada wartości przyciągania ziemskiego, jakiemu jesteśmy codziennie poddawani.

Przeciążenia:
stojąc na głowie -1 G
spacerując w przestrzeni kosmicznej 0 G
spacerując po ulicy 1 G
rozpędzając bolid F1 do 360 km/h 1,4 G
podczas typowej turbulencji lecąc samolotem rejsowym 1,9 G
podczas zabawy na huśtawce 2,5 G
podczas jazdy na roller-coasterze 4 G
w wyścigu podczas normalnego hamowania bolidem F1 4 G
pokonując zakręt z prędkością 300 km/h bolidem Red Bull Racing 5,5 G
wykonując skomplikowane ewolucje podczas Red Bull Air Race 10 G
po uruchomieniu katapulty w nowoczesnym myśliwcu wojskowym 12 -14 G
przeciążenia działające na tłoki w silniku bolidu F1 9000 G

Przeciętna waga ludzkiej głowy to 5 kg. Podczas wykonywania ciasnych, podniebnych ewolucji, pod wpływem oddziaływania siły G głowa może „ważyć" nawet 50 kg!

40 000 kg to łączne obciążenie, jakie podczas wymagającego wyścigu muszą zrównoważyć mięśnie szyi, ramion i nóg kierowców Red Bull Racing.

3 m - nawrót o takim promieniu może wykonać łódź wyścigowa o konstrukcji katamaranu płynąc z prędkością 160 km/h, na której również ściga się Bartek Marszałek.

Około 80 kg ważą nogi kierowcy przy intensywnym hamowaniu.

3-4 litry płynów może wypocić kierowca w czasie najbardziej wymagających Grand Prix.

Hełm kierowcy F1 waży około 1,25 kg.

178 G to największe chwilowe przeciążenie jakie przeżył człowiek, które zostało odnotowane. Doświadczył tego brytyjski kierowca F1 David Purley, gdy w jego bolidzie zablokował się pedał gazu i z prędkością 173 km/h uderzył w mur. Specjaliści badający miejsce wypadku obliczyli, iż jego bolid wyhamował do zera na dystansie... 66 cm!

Kierowca odniósł liczne obrażenia, ale po długiej rekonwalescencji powrócił do ścigania się w niższych klasach.

Bolidy F1 nie posiadają zaawansowanego systemu hamowania ABS, a ich tarcze hamulcowe mogą rozgrzewać się nawet do 750 stopni C.

160 000 km pokonuje zespół Red Bull Racing podczas trwania całego cyklu Grand Phx.

Typowa opona do samochodu wytrzymuje przebieg około 16 000 km. Opona do bolidu F1 jest zdolna przetrzymać „aż" 200 km.

Opony w bolidach F1 wypełnione są obojętnym chemicznie azotem.

Podczas pit stopu do wymiany jednego koła zaangażowanych jest 3 mechaników.

Przed każdym weekendem Grand Prix sędziowie F1 nanoszą specjalny kod kreskowy na każdą oponę. Dzięki temu mogą w łatwy sposób kontrolować ich użycie i upewnić się, że żaden z teamów nie łamie przepisów.

Bolidy F1 nie posiadają rozruszników.

Wszystkie stanowiska startowe wyposażone są w specjalne czujniki rejestrujące ewentualny falstart bolidu.

200 KM można wydobyć z silnika wyścigowej łodzi motorowej o pojemności 500 cm3.

Samochody Red Bull Racing napędzane są benzyną bezołowiową spełniającą bardzo ostre normy ochrony środowiska i posiadającą zbliżoną charakterystykę do paliw, jakie wykorzystuje się w tradycyjnych samochodach.

40 metrów na sekundę - to prędkość z jaką poruszają się tłoki w bolidzie Red Bull Racing.

5 000 części wchodzi w skład budowy silnika F1.

1 500 km to szacunkowy maksymalny przebieg silnika F1.

12 litrów paliwa na sekundę wtłaczanych jest do bolidu Red Bull Racing podczas tankowania w boksie.

200 000 litrów paliwa zużywają bolidy zespołu Red Bull Racing podczas całego cyklu Grand Prix.

5 sekund. Tyle czasu według FIA musi wystarczyć kierowcy F1 do awaryjnego opuszczenia bolidu.

7 sekund. Tyle czasu musi wystarczyć pilotowi wyścigowej łodzi motorowej odwróconej do góry dnem, na awaryjne opuszczenie kokpitu według obowiązujących przepisów bezpieczeństwa.

Raz na 14 miesięcy kierowca katamaranu musi przejść odpowiednie testy z zakresu bezpieczeństwa, aby zostać dopuszczonym do startów w wyścigach. Test sprawdza umiejętność oddychania przy użyciu butli z tlenem, awaryjnego odpinania pasów bezpieczeństwa, szybkiego opuszczania kokpitu łodzi.

Kombinezon kierowcy F1 na ramionach ma przyszyte specjalne uchwyty (przypominające pagony), dzięki którym w razie poważnego wypadku służby ratunkowe mogą w łatwy sposób wydobyć kierowcę wraz z fotelem z wraku bolidu.

Fotel kierowcy F1 przytwierdzony jest do kokpitu zaledwie dwoma śrubami. Każda z rozmieszczonych na torze ekip ratunkowych posiada do nich specjalny klucz.